Vrijdag in Kara.

Marijke en Katleen maken het verslag.
We hebben samen ontbeten in een restaurant. Dit klinkt mooi maar het ontbijt was zeer sober. Er was met moeite 1 stukje frans brood voorzien van confituur. We hadden een schotel kaas bijbesteld die bestond uit 4 kleine stukjes kaas. Dit kostte ons 4 euro wat voor hier ongelooflijk duur is.
Vervolgens 2 scholen bezocht: een publieke en een private school.
Wat ons opviel tijdens het bezoek aan de publieke school:
- 60 - 80 leerlingen per klas; gemend en met 3 op een bankje in een lokaal zonder verluchting
- een minimum aan syndicale werking maar grote vraag naar noodzakelijke bijkomende lesmiddelen.
- men streeft naar een hogere verloning.

Bij de private scholen is de situatie nog schrijnender.
- geen verloning die de verlofperiodes / 3 maanden
- betaald per uur
- moeten meer werken dan de uren die ze registreren en uitbetalen
- elk jaar zoeken naar personeel die aan deze voorwaarden willen werken waardoor de kwaliteit van het onderwijs onvoldoende is.

Spijtig is er een versnippering aan syndicake werking terwijl er nood is aan een structurele organisatie. De overheid kijkt enkel toe.