Een kleurling in Afrika

Sinds onze aankomst hier in Togo is me een nieuw gevoel overkomen. Het gevoel dat je krijgt wanneer je kleur van je huid anders is dan de meerderheid van de mensen om je heen.

Het is een apart gevoel, soms positief, soms negatief. Je loopt de ganse dag in de 'picture'. Starende, bewonderende, afkeurende, vragende, kwade, vriendelijke, boze, lieve, nieuwsgierige,... blikken. Ogen die je aankijken, gezichtsuitdrukkingen,... Genoeg om je elke minuut 'anders' te voelen.

Ik heb me nooit zo 'blank' gevoeld dan de laatste dagen.

Is dit het gevoel dat wij geven aan onze gekleurde landgenoten?
Is dit het gevoel dat ik hen geef?

Maandag volgens.........

Vandaag enkele 'getuigenissen' van de deelnemers over hoe zij de dag beleefden!

Marijke en Katleen:  ' De werking van SADD was imponerend en inspirerend, wetende dat het een zeer jonge organisatie is (10 jaar) met een zeer brede kijk op de samenleving.Ze spelen enorm in op de bestaande problematieken verspreid over verschillende groepen van mensen'.

Jos: ' Het verschil in stijl bij Wages in vergelijking met de andere organisaties......Ervaren dat voodoo echt wel leeft bij de mensen die ons begeleiden'.

Annelies: ' Ik was vandaag sterk onder de indruk van SADD. Van hun acties, hun resultaten, hun competentie en hun bescheidenheid. Mijn hoedje af!'.

Hilde: 'Land van contrasten. Dure auto's en veel armoede. Slimme mensen bij de organisaties die nog in voodoo geloven'.

Tonia: ' Warm, druk-druk-druk op straat, horen-zien-niet altijd verstaanbaar, beseffen dat wij het geluk hebben op de juiste plek geboren te zijn, wetend dat we dankbaar moeten zijn, begrijpen dat hulp weinig helpt maar dat mentaliteit moet veranderen, geduld is een mooie deugd, wij eten goed/tegoed, fijne groep,......

Frans: 'Togo een land met veel gezichten en overal zie je massa's mensen, kinderen, moto's, kraampjes, afval, stof en zweet.  IAO wat is dat? Voor een land als Togo tocht heel belangrijk!

Zondag kleurt Afrikaans.

Maandag lokale tijd 21.00 uur. Thuis 23.00 uur en al zeker een aantal slapers. Slapen hier is niet zo evident. Niet alleen vanwege de warmte maar vooral vanwege de beklijvende ervaringen. Alles vertellen is onmogelijk maar toch een aantal zaken die we willen delen. Nieuws  van zondag. Gisteren  eerst veel cijfers en officiële uitleg van CSTT (vakbond)  en daarna samen eten in een 'beter' restaurant. Proberen een gesprek aan te knopen met de gasten. Ze antwoorden maar gaan zelf niet in dialoog. Raar dat zij geen vragen hebben over onze situatie. In de namiddag met François (adjunct-secretaris)naar Festival du masque. Een voodoo-ritueel om de overleden broer van Francois te begeleiden naar het hiernamaals. De grote groep aanwezigen waren echt bang van de gemaskerde dansers en wij mochten mee deel uit maken, samen met de naaste familie, van deze unieke gebeurtenis. 14 blanken in een massa van Afrikanen.......iemand zei 'ik heb me nog nooit zo blank gevoeld'. Daarna terug een snack en dan verbroederen in het hotel.