340 km ver en een andere wereld

Maandag vertrokken we  vanuit Sokode terug naar Lome voor een reis van 340 km. Normaal een niet moeilijk te overbruggen afstand maar in Togo is dit een onderneming. Sokode ligt in het noorden  en is de tweede grootste stad van Togo. Het contrast  tussen noord en zuid kan niet groter zijn. In Lome is alles te verkrijgen (ook al is het voor de meesten niet te betalen) maar in het noorden is de situatie totaal anders. Weinig of geen voorzieningen (drinkbaar water, sanitair), hutten als huisvesting, een zeer beperkt aanbod van levensmiddelen,....' We passeren dorpen waar er blijkbaar maar 1 product te koop is. We hebben de tomatendorpen, de worteldorpen, de maniokdorpen,..... Er is zeer weinig werkgelegenheid, geen internet, heel weinig commucatiemogelijkheden, geen transportmogelijkheden buiten dan de route national 1 die het land van zuid naar noord doorkruist. Maar ondanks al deze beklijvende indrukken ontmoeten we mensen die zelf iets willen doen aan hun levens - en werkomstandigheden. Samen met Wages, een partner van Wereldsolidariteit, nemen deze kleine groepen van mensen zelf initiatief. Wages is een financiële instelling die hen microkrediet (opstartkapitaal) verleent. We bezoeken een groep van 10 families die samen een landbouwproject hebben opgestart. Fiere Togolezen die met een bedrag van 1500 euro iets doen aan hun situatie. Ze verbouwen maniok, mais, groene bonen en ze zorgen ervoor dat hun toekomst beter wordt. Ook de haarkapster en de eigenares van een restaurant zijn getuigen van hoop op verandering. Hoop op verbetering.

Nog enkele indrukken van onderweg:
- overladen busjes die met metershoge bagage het noorden vanuit het zuiden bevoorraden
- heel veel schoolkinderen die langs de drukke weg naar school gaan
- een groene omgeving met weinig grote bomen omdat door ongecontroleerde boskap (mensen koken op houtskool) de natuur wordt bedreigd

We komen om 17.00 uur thuis met groep B: Nancy, Katleen, Marijke, Hilde, Bertout, Paul en Marc.

PS. De mooie foto's zijn van Paul

Zonnige groetjes uit TOGO ...?

Zo halverwege een reis komt bij mij gewoonlijk de drang naar boven om een paar kaartjes te sturen. Eentje naar huis, eentje naar ons moe en nog een paar meer …. Maar hier heb ik er nog geen gezien én vroeg ik me af: kunt ge dat wel doen, vanuit Togo een kaartje sturen …? Zo’n mooie prent van zee en strand “hier zaten wij!” – ja, we zijn er geweest en het is er mooi als je niet vlakbij de lozing van de fosfaatfabriek gaat liggen en als je niet let op het afval op het strand of de vloot schepen die in de verte ligt te wachten om in de haven van Lomé goederen voor heel West-Afrika te lossen en te laden. Zonder nog te spreken van de ‘strandkinderen’ die lopen te bedelen, voor zichzelf een paar kokosnoten uit de bomen gooien – ook een attractie waar we ijverig foto’s van maken! - en dan worden weggejaagd door één van de toezichters op het terrein.

Lomé heeft ook een paar opvallende gebouwen en monumenten – en misschien zijn daar ook wel kaarten van…? Maar om de hoek lopen de kinderen op blote voeten in het vuil, verkopen mannen, vrouwen én kinderen alles wat je je maar kunt bedenken om toch maar het hoofd boven water te houden. En dat water is niet het warme zeewater … Kun je dat dan wel doen?

Wij (groep A) hebben ook een toeristische uitstap gemaakt naar het noorden. Er is heel wat groen en natuur. Verderop is het wat bergachtiger. En - spijtig voor wie het clichébeeld van Afrika wil doorbreken - er zijn zelfs nog huisjes met strooien dak!  De mooiste vlinders vind je naast de weg te koop in kistjes onder een glazen dekseltje. Er is een vervallen ‘kasteel’ uit de jaren ’40 maar spijtig genoeg stond de waterval droog … 

Ook hier onderweg: kraampjes met ananas en banaan, mango’s, cacao, houtskool … in de hoop wat te verkopen. In het stadje verderop wordt weer van alles aangeboden … een gids die je aanklampt (dat wij ‘toeristen’ zijn zien ze immers van ver). Een verkoper van houtsnijwerk die driftig gebaart van te stoppen …

Nee, voor hen zijn er ook geen ‘zonnige groeten uit Togo’.

Frans.