Salut camerades! Camerades salut!

Dinsdag wordt bijna afgerond. Vandaag offerfeest (feestdag) en het programma moet worden aangepast. De geplande bezoeken aan de Zone Franche (vrijhandelszone) kan niet doorgaan omdat de fabrieken gesloten zijn. De vakbondsafgevaardigden staan ons wel op te wachten en gaan enthousiast in gesprek. Daarna een rondrit door deze ommuurde fabriekzones en de armoede aan de buitenkant is schrijnend. Een aantal mensen  wonen in erbarmelijke omstandigheden. Massa's afval, wegen die zo goed als onberijdbaar zijn, ....  schrijnend. En dan een rit door de overheidswijk met grote statige gebouwen, monumenten, .....het contrast is (te) groot. Om 18.00 uur een bijeenkomst met een grote groep vakbondsmensen uit de vrijhandelszone waar de vakbonden pas sinds 2009 officieel erkend zijn. Er wordt gestart met het animeren van de groep door het roepen van de slogan Salut camerades en camerades salut. Iemand roept en de rest antwoord. Er wordt gezongen en wij brengen voor de eerste keer ons eigen lied:Vivre la solidarite. Na de officiële sprekers nemen de mensen van de werkvloer spontaan zelf het woord met hun getuigenissen. Een mooie avond met veel wederzijdse ver- en bewondering. Nadien nog een lekkere pizza en nog eentje in de hotelbar. Morgen splitsen we op in twee groepen. Groep À gaat naar het zuiden van Togo en zelf ga ik met groep B een 300 kilometer richting Noorden. Eindelijk weg uit de hoofdstad!